اقتصاد چین

حجم اقتصاد چین ($ ۱۱٬۲۹۰٬۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰) در حال حاضر چین دوّمین کشور در اقتصاد جهان است که پیشبینی می‌شود در آینده‌ای نه چندان دور با همین روند آمریکا را پشت سر نهاده و مقام اول را کسب کند. چنانچه رشد کنونی اقتصادی چین همچنان ادامه یابد، چین از نظر اقتصادی، در حال رسیدن به آمریکا یعنی بزرگ‌ترین اقتصاد جهان است و باید خود را برای مقابله با پی آمدهای سیاسی و اقتصادی این موضوع آماده کند. این امر موجب نگرانی‌های عمده سیاسی خواهد شد زیرا این کشور بصورت نیروی بمراتب قوی‌تری در منطقه در آمده. بیش از ۵۰ ٪ مردم چین کشاورزند. صنعتگران ۲۴٪ و کارمندان و بازرگانان۲۶ ٪ نیروی کار فعال این کشور را تشکیل می‌دهند.


سابقه کشور چین

کشور چین شناخته ترین کشور جهان در زمینه مصرف انرژی است. تقاضای بالا مصرف داخلی انرژی چین این کشور را به مشتری ویژه بازار جهانی انرژی تبدیل نموده است. کشور چین به عنوان مشهور ترین کشور جهان، با رشد بی سابقه اقتصادی، بیشتر تقاضای مصرف انرژی را در جهان دارد. طبق نظر سازمان جهانی پول، اقتصاد این کشور با نرخ 9/2 درصد در سال 2011 و 7/8 درصد در سال 2012 رشد نموده است. طبق نظر آژانس بین المللی انرژی، کشور چین دومین مصرف کننده عمده نفت بعد از آمریکا بوده و بیشترین تقاضای مصرف انرژی جهان را دارد. مصرف نفت در چین 50 درصد مصرف کل نفت جهان را تشکیل می دهد. کشور چین همچنین یکی از مصرف کنندگان و تولید کننده عمده ذغال سنگ است.


نفت کشور چین

کشور چین طبق آمار منتشر شده در مجله نفت و گاز، دارای ذخایر نفتی با ظرفیت 20/4 بیلیون بشکه می باشد که این، بیشترین مقدار در اقیانوس آرام است. قدیمی ترین و بزرگترین ذخایر نفت چین در شمال شرقی این کشور واقع شده است. کشور چین در سال 2011، 3/4 میلیون بشکه در روز فرآورده های نفتی تولید نموده که 95 درصد آن نفت خام بوده است. تولید نفت خام در کشور چین، طبق اخبار اعلام شده به مقدار 5/4 میلیون بشکه در روز تا انتهای سال 2013 خواهد رسید. طی یک بازه بلند تر یعنی تا 2035، پیش بینی می شود که میزان تولید چین به 7/4 میلیون بشکه در روز هم برسد. تولید و اکتشاف: قدیمی بودن مخازن نفت چین و روند رو به اتمام ذخیره نفتی آنها، شرکت های نفتی را به سمت کشف، توسعه و بهره برداری از مخازن جدید در استانهای غربی این کشور راغب نمود. پس از تجربه نرخ سالانه 7 درصدی افزایش تولید و رسیدن آن به 4.3 میلیون بشکه در روز، این روند افزایش رشد منتفی گردید و تولید به میزان ثابتی رسید. علت اصلی رشد تا سال 2010، بدلیل تولید از مناطق نفتی خشکی و استفاده از روش استخراج نفت EOR بوده است. طبق آمار سازمان ( FACTS Global Energy )، حوزه CNPCS Daging با نرخ تولید 800 هزار بشکه نفت خام در روز، دومین ذخیره و پایگاه تولید نفت خام چین می باشد. به هر حال این دو حوزه در سال 1960 کشف و مورد بهره برداری قرار گرفته است که در حال حاضر ذخایر نفتی آنها رو به اتمام است. واردات نفت: روند واردات نفت خام به کشور چین تا کنون رشد قابل توجهی داشته و تا سال 2012 به میزان 6 میلیون در بشکه در روز رسیده است. اگرچه تا کنون منبع اصلی واردات نفت به چین خاور میانه بوده، ولی اخیرا کشور چین میزان قابل توجهی نفت خام را از آفریقا بخصوص کشور آنگولا وارد نموده است. سیاست برنامه گذاری مصرف انرژی چین، ترجیح داده که نفت خام موردنیاز خود را تا جایی که امکان دارد از کشور های مختلف وارد نماید تا اینکه فقط از یک یا چند کشور خاص. سهم واردات کشور های مختلف در واردات نفت خام به چین، بدین گونه بوده است: خاورمیانه 51 درصد، آفریقا 24 درصد، کشور های حوزه اقیانوس آرام 3 درصد و دیگر کشور های نفت خیز جهان 22 درصد. کشور چین میزان واردات نفت خود را از ایران، به عنوان سومین صادر کننده نفت خام به چین، به میزان 34 درصد در سال 2012 کاهش داده که این، به علت ایجاد اختلافات قراردادی بین ایران و شرکت Sinopec بوده است. چین برای جبران و کاهش واردات از ایران ، نفت خام را از سایر کشورهای خاور میانه، روسیه، ونزوئلا و آنگولا وارد نمود. البته در اواخر سال 2012 اختلاف قراردادی با ایران رفع گردید و واردات نفت خام از ایران از سر گرفته شد.


گاز طبیعی کشور چین

اگرچه مصرف داخلی گاز طبیعی در کشور چین رو به افزایش است، اما تا سال 2009 گاز طبیعی تنها 4 درصد از مصرف انرژی در کشور را به خود اختصاص داده بود. طبق آمار منتشر شده در مجله OGJ در ژانویه 2012، چین دارای ذخایر گازی به حجم 107 تریلیون فوت مکعب بوده که در منطقه اقیانوس آرام در جایگاه دوم است. مصرف و تولید گاز طبیعی در کشور چین طی دهه گذشته، رشد قابل توجهی داشته است. در سال 2011، میزان تولید در کشور 6/3 تریلیون فوت مکعب و میزان مصرف 6/4 تریلیون فوت مکعب بوده است. در نتیجه کشور چین یکی از وارد کنندگان اساسی گاز طبیعی به کشور خود می باشد. دولت چین به جهت کاهش آلودگی ایجاد شده از مصرف سوخت های فسیلی مانند ذغال سنگ، جهت افزایش 10 درصدی نرخ تولید گاز تا ابتدای سال 2020 میلادی تلاش می کند. اکتشاف و تولید: اصلی ترین حوزه گازی کشور چین، میدان گازی Sichuan واقع در جنوب غربی چین در استان Sichuan است. همچنین حوزه های Tarim، Junggar و Qaidam در استان Qinghai و حوزه Ordos در استان Shanxi سایر مخازن ذخیره گاز این کشور می باشند. میدان گازی Sichuan به عنوان اصلی ترین منبع گاز چین دارای ظرفیتی معادل 8/9 تریلیون فوت مکعب می باشد. میدان گازی Xinjiang نیز به عنوان دومین حوزه ذخیره گاز چین ظرفیتی معادل 27/8 تریلیون فوت مکعب را دارد. دیگر میدان های گازی مانند Kela2 و Dina2 در محل Tarim ظرفیت 15 تریلیون فوت مکعب را دارا می باشند. به هر حال به دلیل پیچیدگی های جغرافیای ساختار این حوزه های گازی و فاصله زیادی که از مرکز کشور و تاسیسات فرآوری گاز دارند، بهره برداری از آنها بسیار پر هزینه می باشد.


خطوط انتقال گاز در کشور چین

کشور چین توانست تا انتای سال 2011 طول شبکه توزیع و انتقال گاز داخلی خود را به 27 هزار مایل برساند. البته این شبکه توزیع به صورت پیوسته و یکپارچه نیست. دولت چین همچنین قصد دارد خط لوله جدیدی با طول 24 هزار مایل را تا سال 2015 ساخته و بهره برداری نماید. اداره شبکه اصلی این خطوط انتقال با شرکت NOC بوده در حالی که توزیع گاز در انشعابات کوچکتر بوسیله شرکت های توزیع زیر مجموعه، انجام می پذیرد.


گاز مایع طبیعی ( LNG ) در چین

بیش از نصف گاز وارد شده به کشور چین از نوع LNG می باشد. میزان واردات این نوع گاز به چین 7/2 بیلیون بشکه در روز، در اوسط سال 2012 بوده است. میزان واردات گاز LNG به کشور چین با توسعه امکانات و پایانه های واردات جدید در کشور، افزایش خواهد یافت. کشور چین اولین واردات گاز LNG را در سال 2006 توسط حمل با کشتی دریافت نمود. بعد از آن نرخ واردات به شدت افزایش داشته و به میزان 2/1 میلیون بشکه در روز در سال 2010 و رشد 30 درصدی در سال 2011 رسید. در حال حاضر گاز مایع وارداتی از طریق 5 ترمینال بهره برداری شده و 4 ترمینال در حال ساخت به این کشور وارد خواهد شد. شرکت CNOOC مسول بکارگیری این گاز در بخش صنعتی بوده در حالی که CNPC با کنترل 3 پایانه اصلی این کشور، واردات این گاز را به عهده دارد.


اطلاعات جغرافیایی

  • مساحت: ۹٬۵۹۶٬۰۰۰ کیلومتر مربع
  • رتبه در جهان از بعد مساخت: سوم 3
  • تراکم جمعیت: 104 کیلومتر مربع
  • رتبه در جهان از لحاظ تراکم جمعیت: 53
  • مختصات جغرافیایی
    • شرقی: ′۴۰°۱
    • شمالی: ′۲۰°۲
  • منطقه زمانی: (ساعت جهانی+۸) - تابستانی (DST) DST (ساعت جهانی)
  • جمعیت: ۱٬۳۲۱٬۸۵۱٬۸۸۸
  • زبان رسمی: زبان چینی ماندارین
  • دین رسمی: دین بودا
  • پایتخت: پکن

جهت مشاهده کلیک کنید

اطلاعات سیاسی و اقتصادی

  • نوع حکومت: جمهوری سوسیالیستی تک حزبی ایالتی
  • واحد پول: USD دلار ایالات متحده
  • اقتصاد: نفت ، تولیدات صنعتی و غیر صنعتی ، سرمایه گذاری خارجی
  • منابع طبیعی: مراتع ، جنگل ها ، چوب ، نفت ، گاز
  • صادرات
    • سال 2010:: 199,000 ملیون دلار($)
  • تولید ناخالص داخلی
    • سال 2010:: ۱۰٬۱۱۹٬۸۹۶ ملیون دلار($)
  • سرانه: سال 2010: ۴٬۳۸۲
  • شاخص توسعه انسانی
  • سال2007: ۰٬۷۷۷

جهت مشاهده کلیک کنید