پایگاه خبر

پترونت: اداره اطلاعات انرژی ایالات متحده در گزارش اخیر ادعا کرد که عدم تعادل عرضه و تقاضا در بازار نفت، احتمالاً تا سال 2017، ادامه خواهد یافت. این امر به‌معنای آن است که قیمت‌های جهانی نفت حداقل تا سال 2018، پایین باقی می‌ماند و مشکل مازاد عرضه نیز تا آن زمان حل نخواهد شد. در صورت تحقق چنین سناریویی، شرکت‌های بزرگ نفتی نظیر اکسون موبیل و شورون، با چالشی جدی مواجه خواهند شد.

بر اساس پیش‌بینی اداره اطلاعات انرژی، تقاضای جهانی برای نفت (نفت خام و فرآورده‌های نفتی)، که در سال 2015 حدود 93.8 میلیون بشکه در روز بود، در سال 2016 به 95.2 میلیون بشکه در روز خواهد رسید. در سال 2017 نیز رشد تقاضای چندانی روی نمی‌دهد و تقاضای جهانی به 96.6 میلیون بشکه در روز می‌رسد. البته عوامل متعددی نظیر رشد اقتصادی بالا یا پایین، تحولات حوزه تکنولوژی و غیره، وجود دارد که می‌تواند سبب تغییر پیش‌بینی‌های مزبور شود. بنابراین‌، تنها می‌توان گفت که علی‌رغم تقاضای بالاتر در سال‌های 2016 و 2017 نسبت به سال‌ گذشته، پیش‌بینی دقیق شرایط آتی بازارها میسر نیست.

بسیاری از سرمایه‌گذاران در شرایط فعلی بازار، احتمالاً بر این باورند که سطح تولید نفت خام در سال‌های آتی افزایش نخواهد یافت. در واقع، سطح تولید در حال‌حاضر به اوج خود رسیده و به نظر می‌رسد که به‌زودی شاهد آغاز روند نزولی تولید خواهیم بود.

بنا به گزارش اداره اطلاعات انرژی، انتظار می‌رود که سطح تولید نفت ایالات متحده که در سال 2015 به‌طور متوسط 9.43 میلیون بشکه در روز بود، در سال جاری به متوسط 8.73 میلیون بشکه در روز برسد.

در گزارش مذکور پیش‌بینی شده است که سطح تولید نه‌تنها در ایالات متحده، بلکه در مناطق دیگر نظیر دریای شمال، اوراسیا و نیز کانادا و چین، کاهش خواهد یافت. در واقع، انتظار می‌رود که بیشترین میزان کاهش تولید مربوط به تولیدکنندگان غیراوپک باشد. بر اساس برآورد اداره اطلاعات انرژی، سطح خروجی اوپک که اکنون 31.65 میلیون بشکه در روز است، در سال جاری به 32.16 و در سال آتی به 32.72 میلیون بشکه در روز خواهد رسید.

البته چنین پیش‌بینی‌ای تا حدودی غیرواقع‌گرایانه به نظر می‌رسد. مسلماً اعضای اوپک خواهان حفظ سهم خود از بازار و از دور خارج‌کردن تولیدکنندگان شیل هستند، اما افزایش عرضه از جانب این سازمان با توجه به وضعیت فعلی اعضای آن، چندان منطقی به‌نظر نمی‌رسد. بنابراین، در صورتی‌که از افزایش عرضه اوپک صرف‌نظر کنیم، مازاد عرضه در سال جاری 0.17 میلیون بشکه در روز و در سال آتی 1.62 میلیون بشکه در روز کاهش خواهد یافت. به این ترتیب، مازاد عرضه جهانی احتمالاً تا اواسط سال 2017، حذف خواهد شد.

برخی تحلیل‌گران بر این باورند که ایران در راستای احیای سهم خود از بازار، مصمم است که سطح تولید را افزایش دهد و باعث افزایش عرضه جهانی خواهد شد. با این وجود، باید در نظر داشت که با توجه به وضعیت اقتصادی دشواری که اعضای اوپک اکنون با آن مواجه‌اند، احتمالاً با کاهش خروجی این سازمان علی‌رغم افزایش تولید ایران، موافقت خواهد شد. در واقع، پیشینه اوپک هم حاکی از آن است که اعضای این سازمان، حداکثر کردن سود را به افزایش سهم خود از بازار ترجیح می‌دهند.

با این وجود، در صورتی‌که پیشی‌بینی اداره اطلاعات انرژی محقق شود و سطح تولید این سازمان در سال جاری 0.51 میلیون بشکه در روز و در سال آتی، 0.56 میلیون بشکه در روز افزایش یابد، سهم بازار آن که در سال 2014، 33 درصد برآورد شده است، در سال 2016  و 2017، به 33.6 درصد خواهد رسید.

اما به نظر می‌رسد که این امر تنها در صورتی محقق خواهد شد که سطح تولید ایالات متحده با نرخی بالاتر از آنچه که اوپک پیش‌بینی می‌کند، کاهش یابد و رشد عرضه مانع بالا رفتن قیمت‌ها نشود.

نهایتاً، آشکار است که چالش‌های اقتصادی پیش‌روی اعضای اوپک که شدیداً وابسته به درآمدهای نفتی خود هستند، حفظ استراتژی فعلی این سازمان برای دو سال آتی را ناممکن خواهد کرد و کاهش سقف تولید اوپک، امری اجتناب‌ناپذیر است.