دانشنامه مواد و تجهیزات

اتیلن گلایکول

اتیلن گلایکول یک ترکیب آلی از خانواده الکل های دو عاملی است. اتیلن گلایکول برای اولین بار در سال 1959 توسط دانشمند فرانسوی چازر آدولف ورتز تهیه شد. نام اختصاری اتیلن گلایکول MEG است. مهمترین کاربرد اتیلن گلایکول ساخت ضدیخ است.
 
نام ماده (فارسی):1و2 اتان دی اول 
نام ماده (انگلیسی):1،2-ethanediol 
نام تجاری (فارسی):اتیلن گلایکول 
نام تجاری (انگلیسی):Ethylene glycol 
سایر اسامی:1و2- هیدروکسی اتان، 1و2- اتان ادیول، اتیلن الکل، اتیلن دی هیدرات، الکل گلایکول و مایع ضدیخ 
مجتمع های تولیدکننده:پتروشیمی مارون
 مواد مرتبط:اتیلن 25، دی اتیلن گلایکول 11، تری اتیلن گلایکول 12 
 
اتیلن گلایکول برای اولین بار در 1959 توسط دانشمند فرانسوی چازر آدولف ورتز Charles-Adolphe Wurtz از اتیلن گلایکول دیاستات با واکنش صابونی شدن با هیدرواکسید پتاسیم تهیه شد. تا قبل از جنگ جهانی اول کارخانه تولیدی و کاربردی برای اتیلن گلایکول نبود. در زمان جنگ اتیلن گلایکول و دی کلرید اتیلن را آلمان ها با یکدیگر مخلوط کردند و به جای گلیسرین در مواد منفجره استفاده کردند. در امریکا تولید نیمه صنعتی اتیلن گلایکول با اتیلن دی کلروهایدرین از سال 1917 آغاز شد. در سال 1973 Carbide اولین واحد تولیدی بر اساس فرآیند Lefort را بنا نهاد. 
 
موارد مصرف:ضد یخ، پلی استر، حلال، جاذب رطوبت، صنایع نساجی 
 
روشهای تولید:
در صنعت تری اتیلن گلایکول به همراه دی - تترا و منو اتیلن گلایکول در واکنش اکسیداسیون اتیلن در دمای بالا و در حضور کاتالیزر اکسید نقره حاصل می شود. 
 
واکنشهای شیمیایی:
اتیلن به عنوان گروه محافظ برای گروه کربنیل در سنتز آلی استفاده می شود. تهیه کتون یا آلدئید با اتیلن گلایکول در حضور کاتالیست اسیدی. 
 
اطلاعات ایمنی:
اتیلن گلایکول بسیار سمی است. به علت شیرینی حیوانات و کودکان گاهی مقادیر زیاد آن را می خورند.